กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 ใช่ว่าจะล่วงเกินครั้งนี้ครั้งเดียว
เย่จิ่วเฉินสวมเสื้อคลุมผ้าไหมสีดำ เดินเข้าไปในห้องทรงพระอักษร เขาทำทีคำนับเย่หลานอย่างจริงจังก่อน แล้วเลิกคิ้วมองไปทางเย่โม่หาน
“อ้าว พี่สี่ก็อยู่ด้วย”
เย่โม่หานพยักหน้าเล็กน้อย “น้องเก้า”
กล่าวจบ เขาก็หันไปหาเย่หลาน “เสด็จพ่อ ลูกขอไปศาลต้าหลี่ก่อนพ่ะย่ะค่ะ”
เย่หลานโบกมือ “ไปเถอะ”
“ลูกขอตัวลา”
เย่โม่หานถอยออกไปเงียบ ๆ ตอนร่างของเขาเดินสวนกับเย่จิ่วเฉิน ดูเหมือนจะชะงักเล็กน้อย
พอเย่โม่หานจากไป เย่หลานก็สั่งหวังเต๋อไห่ให้จัดที่นั่งแก่เย่จิ่วเฉินทันที
“วันนี้เหตุใดถึงเป็นฝ่ายมาหาเสด็จพ่อเอง มีเรื่องอะไรหรือ?”