กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66 มีเพียงเจ้า ที่ไม่มีสิ่งใดแทนได้
เย่โม่หานย่อตัวลงตรงหน้าจางหยวนฮ่วนแล้วเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำไร้อารมณ์
“ที่พวกเขาทำให้จางหยวนฮ่วนเป็นเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะความแค้น แต่เป็นเพราะเรื่องที่เขาเคยทำ เป้าหมายคือเอาชีวิตเขา”
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่โม่หาน ซั่วเฟิงก็ก้าวออกมาทันที “นายท่านทราบหรือไม่ว่าใครเป็นคนทำ?”
“ตอนนี้ยังไม่รู้” เย่โม่หานลุกขึ้นส่ายหน้า “ทางศาลต้าหลี่พึ่งพาไม่ได้ พวกเจ้าสองคนไปสืบด้วยตนเอง”
“ขอรับ!”
ทั้งสองรับคำสั่งแล้วเตรียมจากไป แต่เพิ่งเดินถึงประตูก็ถูกเย่โม่หานเรียกไว้กะทันหัน
“นางเป็นอย่างไรบ้าง?”
เย่โม่หานนั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ สีหน้าสงบนิ่ง ไม่เหลือความโกรธและความมืดมนก่อนหน้านี้อีกแล้ว
ซั่วเฟิงกับหลิ่วชิงชะงักฝีเท้า