กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 พวกเราคงไม่มีวันลงเอยด้วยดี
คิ้วเรียวของเหลิ่งเยวี่ยขยับเล็กน้อย
เหลียงเฉี่ยน?
เจ้าตัวบัดซบนั่นมาที่นี่ได้อย่างไร?
ก่อนหน้านี้ตอนพบกันที่หอชุนเจียง เหลิ่งเยวี่ยก็รู้แล้วว่านางจงใจมาหาตน ในเมื่อกิจการของหอชุนเจียงเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว นางจึงคร้านจะใส่ใจ เอาแต่นอนอุดอู้อยู่ในบ้าน
กลับลืมคนผู้นี้ไปเสียได้
เหลิ่งเยวี่ยกลับไปนอนแผ่หลาอีกครั้ง หยิบหนังสือขึ้นมาปิดหน้า
ฉวยช่วงเวลานี้ จู้เอ๋อร์ปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอแล้ว ทว่าเมื่อเห็นท่าทีของคุณหนู ก็อดงุนงงไม่ได้
เมื่อก่อนคุณหนูของนาง แค่ได้ยินชื่อเหลียงเฉี่ยนก็ต้องด่ากราดแล้ว วันนี้เหตุใดถึงสงบนิ่งเช่นนี้?
แต่ช่วงนี้คุณหนูของนางก็ดูเปลี่ยนไปไม่น้อยจริง ๆ