เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 ก็ได้ ถือว่าข้าไม่ได้พูด
แม่นมหลี่ “พอแล้ว เรื่องเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราควรสอดปากแทรก รีบดูว่าข้างในยังมีอะไรอีกหรือไม่ แล้วเร่งส่งคนออกไป หากอีกสองคนในเรือนนางกลับมา ประเดี๋ยวจะยิ่งมีเรื่องยุ่งยาก”
มามาฉางคิดว่าก็จริง จึงไปยกหีบพร้อมกับแม่นมหลี่
หีบไม่ได้ลงกลอน ทั้งสองจึงเปิดหีบออกได้ทันที
ทว่าข้างในหีบไม่มีสิ่งของเหลืออยู่แล้ว ว่างเปล่าอย่างยิ่ง ราวกับมีคนเตรียมไว้ล่วงหน้า
เมื่อเห็นเช่นนั้น มามาฉางก็อดพูดไม่ได้ “หึ คุณหนูใหญ่เหลิ่งผู้นี้ช่างรวดเร็วเสียจริง เกรงว่านางเองก็คงนึกไม่ถึงว่าของหมั้นเหล่านี้เดิมทีตั้งใจมอบให้นาง”
กล่าวพลาง มามาฉางก็เตรียมจะยกหีบ
แต่แม่นมหลี่กลับยื่นมือขวางมามาฉางไว้
“เดี๋ยวก่อน ข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง”
“เพิ่งสังเกตเห็นหรือ!”