เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 เวรกรรมแท้ ๆ
แม้ฤดูใบไม้ร่วงจะมาเยือนแล้ว แต่สายลมยามค่ำคืนยังคงอบอ้าวอยู่บ้าง มิได้เย็นชื่นแม้แต่น้อย
ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด ยามนี้เมื่อเผชิญหน้ากับใบหน้าเย็นชาของเหลิ่งเยวี่ย เหลิ่งฉือกลับรู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
“แค่ก ๆ”
เขากระแอมเบา ๆ ก่อนยกเหล้าขึ้นกรอกปากอีกอึกใหญ่ แล้วกล่าวต่อ
“ฝ่าบาทในยามนี้ทรงระแวงและหวาดสงสัย มีจิตใจลึกล้ำยากหยั่งถึง แม้จะทรงแต่งตั้งองค์รัชทายาทแล้ว แต่อีกหลายองค์ชายต่างก็จ้องเขม็งหมายขย้ำ ราชสำนักซับซ้อนผันผวนดั่งคลื่นเมฆ สถานการณ์อันตรายยากคาดเดา
บิดาเป็นแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดินแห่งแคว้นต้าโจว มีหน้าที่คุ้มครองชาวต้าโจวและรักษาความสงบสุขทั่วทั้งสี่ทิศของต้าโจว เมื่ออยู่ท่ามกลางสถานการณ์เช่นนี้ ย่อมถอนตัวไม่ได้ และไม่อาจถอนตัวได้ นี่คือชะตากรรมที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดของข้า”
กล่าวถึงตรงนี้ เหลิ่งฉือพลันเงยหน้าขึ้น จ้องมองเหลิ่งรั่วเสวี่ยตรง ๆ
สีหน้าของเหลิ่งรั่วเสวี่ยไม่ไหวติงแม้แต่น้อย