เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 ตัวเจ้าเองก็ไม่ได้เหมือนกัน
ร่างของเหลิ่งเยวี่ยเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว พลิ้วไหวไปมาระหว่างคนชุดดำ ดวงตาเย็นเยียบสงบนิ่งดุจราตรีลึกยามเที่ยงคืน บัดนี้กลับประหนึ่งถูกฉาบไว้ด้วยชั้นน้ำแข็ง ชวนให้ผู้คนขนลุกด้วยความหวาดหวั่นจนแผ่นหลังเย็นวาบ
มีดสั้นในมือเปล่งประกายสีเงิน แม้ดูเหมือนจะเสียเปรียบเมื่ออยู่ต่อหน้ากระบี่ยาว แต่คนชุดดำกลับพบว่าพวกเขาไม่อาจฝ่าวงล้อมของเหลิ่งเยวี่ยไปได้เลย
คนชุดดำหลายคนลงมืออย่างดุดัน พุ่งเข้าโจมตีเหลิ่งเยวี่ยอย่างรุนแรง
มีดสั้นในมือเหลิ่งเยวี่ยเพียงหมุนเบา ๆ ชั่วพริบตาก็กรีดผ่านลำคอของคนชุดดำคนหนึ่ง
เลือดแดงฉานสาดกระเซ็น เปรอะเปื้อนใบหน้าขาวเย็นของเหลิ่งเยวี่ย ยิ่งขับให้บรรยากาศเย็นยะเยือกวังเวงขึ้นอีกหลายส่วน
เพียงชั่วพริบตา เหลิ่งเยวี่ยก็อาศัยมีดสั้นในมือโค่นคนชุดดำไปแล้วสามคน
คนชุดดำต่างสบตากัน
ต่อให้เป็นเย่จิ่วเฉิน ก็ไม่มีทางสังหารคนของพวกเขาได้หลายคนรวดเร็วเช่นนี้ในระยะประชิด