กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 แพ้ได้ แต่อย่าเสียราศี
เช้าวันรุ่งขึ้น
แสงตะวันสีทองสาดลงทั่วลาน ใบอู๋ถงดูราวกับถูกฉาบด้วยชั้นสีทองบาง ๆ
จู้เอ๋อร์คอยปรนนิบัติเหลิ่งเยวี่ยล้างหน้าแปรงฟันและรับประทานอาหารเช้า
เหลิ่งเยวี่ยดูใจลอยเล็กน้อย
ไม่รู้ว่าทางเย่จิ่วเฉินสอบสวนไปถึงไหนแล้ว
“คุณหนู บ่าวผู้น้อยเพิ่งได้ยินมาว่า องค์ชายสี่ส่งมามาสองคนมาที่จวนแม่ทัพ มาถึงตั้งแต่เช้าตรู่แล้วเจ้าค่ะ”
จู้เอ๋อร์รายงานเหลิ่งเยวี่ย เหลิ่งเยวี่ยพยักหน้า ใบหน้าไม่เผยอารมณ์ใด “เดี๋ยวเจ้าพาเสี่ยวไป๋ไปด้วย แล้วเรียกคนอีกสักสองสามคน ยกของหมั้นพวกนั้นจากคลังมา”
จู้เอ๋อร์ได้ยินแล้วชะงักไป
“หา? คุณหนู ของหมั้นเหล่านั้นเป็นของคุณหนูรอง เหตุใดพวกเราต้องยกมาเจ้าคะ?”