เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 ไม่ ข้าปฏิเสธ!
พอได้ยินเสียง แม่นมกู้ก็หน้าเปลี่ยนสีทันที อย่างไรเสีย นี่ก็เรียกได้ว่านางกำลังนินทาคนลับหลังอย่างโจ่งแจ้ง แถมยังถูกจับได้คาหนังคาเขา
ทว่าหลิงเยว่กลับพาจู้เอ๋อร์เดินเข้ามาอย่างเปิดเผยไม่สะทกสะท้าน ทำท่าราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะนั่งลงข้างเหลิ่งฉือ
เหลิ่งฉือขมวดคิ้วเล็กน้อย
อย่างไรแม่นมกู้ก็เป็นคนเก่าแก่ข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่ง ทั้งยังได้รับความไว้วางใจอย่างยิ่ง แต่หลิงเยว่เป็นคุณหนูสายตรงแห่งจวนแม่ทัพของเขา คนรับใช้กลับพูดจาเช่นนี้ เขาย่อมไม่พอใจอยู่บ้าง
ในเมื่อเขาเอ่ยตำหนิแม่นมกู้ไม่ได้ ก็ปล่อยให้หลิงเยว่เป็นคนพูดแล้วกัน พอถึงจังหวะเหมาะ ๆ เขาค่อยออกมาช่วยไกล่เกลี่ยก็พอ
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ปมขมวดหว่างคิ้วของเหลิ่งฉือจึงคลายออก ทว่าพอเหลือบไปเห็นเหลิ่งรั่วเสวี่ยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม สีหน้าของเขาก็พลันย่ำแย่ลงอีกครั้ง
แม่นมกู้อึดอัดกระดากใจ แต่ก็ยังแข็งขืนเชิดคอขึ้น
“ในเมื่อบ่าวชรากล้าพูด ก็ไม่กลัวคุณหนูใหญ่ได้ยินหรอกเจ้าค่ะ”