เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 ตาแก่เฒ่านี่ร้ายไม่เบา
ภายในห้องทรงพระอักษร เจียงซื่อนั่งอยู่ข้างจักรพรรดิเทพเย่หลาน ส่วนเหลิ่งเยว่ เย่จิ่วเฉิน เย่โม่หาน และเหลิ่งรั่วเสวี่ยต่างคุกเข่าอยู่บนพื้น
ชั่วขณะนี้ เหลิ่งเยว่พลันไม่ตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว
จักรพรรดิเทพเย่หลานแห่งแคว้นต้าโจว บิดาของเย่จิ่วเฉิน พ่อสามีในอนาคตของนาง ก็เป็นแค่คนคนหนึ่งมิใช่หรือ จะตื่นตระหนกไปทำไมกัน
อีกทั้งตามความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ดูเหมือนเขาจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่กี่ปี
“จักรพรรดิเทพ เรื่องก็เป็นเช่นนี้ หม่อมฉันไร้ความสามารถ ไม่อาจตัดสินใจได้จริง ๆ จึงมารบกวนพระองค์ยามดึก”
เจียงซื่อมีสีหน้าอ่อนโยนและละอายใจ เหลิ่งเยว่เพิ่งสังเกตเห็นว่า สตรีผู้วางอำนาจเหนือผู้คนต่อหน้าทุกคน เมื่ออยู่ต่อหน้าสามี นางก็เป็นเพียงสตรีตัวน้อยคนหนึ่งเท่านั้น
เย่หลานยังไม่พูด เพียงจ้องเหลิ่งเยว่และคนอื่น ๆ ด้วยดวงตาคมกริบ
เย่โม่หานกับเหลิ่งรั่วเสวี่ยก้มหน้าต่ำแนบชิด ส่วนเหลิ่งเยว่กับเย่จิ่วเฉินดูสบายใจและสงบนิ่งกว่ามาก
ไม่มีท่าทีเหมือนคนที่ทำเรื่องผิดแม้แต่น้อย