กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 โอ้โฮ ไม่เลวเลยนี่
ดวงตาคู่หนึ่งของเจียงซื่อจับจ้องเหลิ่งเยว่ตรง ๆ ราวกับมีอำนาจทะลุทะลวง คล้ายต้องการมองให้ทะลุว่านางกำลังคิดอะไรอยู่
น่าเสียดายที่ไม่มีอะไรเลย
ตั้งแต่ต้นจนจบ เหลิ่งเยว่สงบนิ่งเกินไป สงบนิ่งจนน่าประหลาดอยู่บ้าง
“คุณหนูเหลิ่ง ตอนนี้น้องสาวเจ้ากล่าวหาว่าถูกเจ้าวางแผนทำร้าย ส่วนเจ้าก็บอกว่าไม่เกี่ยวกับเจ้า เปิ่นกงจึงไม่รู้ว่าควรเชื่อใครดี ช่างปวดหัวจริง ๆ”
เพียงไม่กี่คำ เจียงซื่อก็โยนเรื่องทั้งหมดให้เหลิ่งเยว่กับเหลิ่งรั่วเสวี่ย ส่วนเย่โม่หานกลับดูราวกับไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย
เหลิ่งเยว่ “……”
ข้าจะยอมรับได้หรือ?
ย่อมไม่ได้อยู่แล้ว
“พระจักรพรรดินีไม่ต้องปวดหัวเพคะ ยังมีผู้เกี่ยวข้องอีกคนอยู่มิใช่หรือ ถามเขาก็รู้แล้ว”