กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 จะหัวเราะบ้าบออะไร!
เสียงเคาะประตูดังขึ้นไม่ขาดสาย เหลิ่งเยว่ก็ไม่ตอบ เอาแต่ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออก เช็ดน้ำบนร่างกายให้แห้งด้วยผ้าขนหนู แล้วเปลี่ยนเป็นชุดที่เจียงซื่อสั่งให้นางกำนัลเตรียมไว้
ระหว่างนั้นเสียงเคาะประตูก็ไม่เคยหยุด
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เหลิ่งเยว่จึงเดินไปเปิดประตู
คนที่ยืนอยู่ด้านนอกคือเหลียงเฉี่ยน ใบหน้าเต็มไปด้วยโทสะ ราวกับจะกลืนกินเหลิ่งเยว่ทั้งคน
“เหตุใดเจ้าถึงเตะข้าตกน้ำ?”
เหลิ่งเยว่ “……”
ยังจะถามว่าทำไมอีกหรือ? ในใจเจ้าไม่มีความรู้ตัวบ้างเลยหรือไร?
“ข้าพอใจ”
เหลิ่งเยว่ตอบเสียงเรียบ ฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์ใด แล้วเดินผ่านเหลียงเฉี่ยนออกไป