เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 พูดจาให้สะอาดหน่อย
เหลิ่งรั่วเสวี่ยตามเหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินอยู่ห่าง ๆ มาตลอด จนกระทั่งเหลือเพียงเหลิ่งเยวี่ยคนเดียว นางจึงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ปรับสีหน้าให้ดูอ่อนโยนเปราะบาง แล้วปรากฏตัวต่อหน้าเหลิ่งเยวี่ย
“พี่หญิง…”
เหลิ่งเยวี่ยมองเหลิ่งรั่วเสวี่ยอย่างสงบนิ่ง
“จริง ๆ แล้วไม่มีเรื่องสำคัญอะไรเป็นพิเศษ…เพียงแต่วันนี้พี่หญิงเพิ่งมีเรื่องไม่ลงรอยกับคุณหนูเหลียงจากจวนอิงกั๋วกง ข้าจึงคิดว่า วันนี้พี่หญิงอย่าไปชิงรางวัลกับนางเลย”
ระหว่างพูด เหลิ่งรั่วเสวี่ยก็เหลือบมองด้านหลังเหลิ่งเยวี่ยอย่างแนบเนียน
สายน้ำคลองสีครามเข้มลึกลับและมืดสลัว ราวกับสัตว์ร้ายที่ซุ่มเร้นอยู่ในความมืด กำลังอ้าปากอสูรกว้าง พร้อมกลืนกินผู้คนได้ทุกเมื่อ
“พูดจบแล้วหรือ?”
เหลิ่งเยวี่ยตอบอย่างเฉยชา
“พี่หญิง ข้ารู้ว่าเหลียงเฉี่ยนวางอำนาจบาตรใหญ่ แต่ท่าน…”