กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 ตั้งรับไม่ทัน
แม่เล้าร้องเรียกเหลิ่งเยว่ไว้
เหลิ่งเยว่หันกลับมา สีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์
“มีเรื่องอะไร?”
“หากมีเรื่องอะไร ข้าจะไปหาท่านได้ที่ไหนเจ้าคะ?”
“มีเรื่องเจ้าก็จัดการเองไม่ได้หรือ?”
ข้าจ้างเจ้าให้ทำอะไร หากทุกเรื่องต้องให้ข้าจัดการเอง เจ้าคิดจะทำให้ข้าเหนื่อยตายแล้วสืบทอดบัญชีสินเชื่อฮวาเป้ยของข้าหรือไร?
แม่เล้าถูกสวนจนพูดไม่ออก ได้แต่มองร่างของเหลิ่งเยว่หายลับไปต่อหน้าต่อตา
หลังออกจากหอร้อยบุปผา เหลิ่งเยว่ก็เดินเล่นบนถนนอย่างเบื่อหน่าย เดินไปเดินมาก็ไม่รู้ได้อย่างไรมาถึงเรือนเมาสุราเซียน
เหลิ่งเยว่เงยหน้ามองห้องส่วนตัวชั้นสอง