กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 เหตุใดไม่เป็นไปตามที่ควรเล่า
เมื่อองค์ชายแห่งแคว้นต้าโจวเจริญวัยแล้ว ก็สามารถมีจวนเป็นของตนเองได้
เย่โม่หานสั่งให้ซั่วเฟิงกับหลิ่วชิงสืบเรื่องเสบียงอาหารอย่างสุดกำลัง ส่วนตนเองก็ขบคิดคัดคนที่มีโอกาสเป็นไปได้มากที่สุดออกทีละคนในใจ
ทั้งสามกลับถึงจวนเช่นนี้เอง พอลงจากรถม้า ก็เห็นเงาร่างหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
“องค์ชายสี่!”
“ลวี่อู๋ เหตุใดเจ้าจึงมาที่นี่?”
ครั้นเห็นว่าผู้มาเยือนคือลวี่อู๋ เย่โม่หานก็ขมวดคิ้วทันที กวาดตามองรอบด้าน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นที่นี่แล้ว จึงหันกลับมามองลวี่อู๋
ลวี่อู๋รู้ว่าเย่โม่หานเคยกำชับว่าอย่ามาหาเขาที่จวน
ทว่าทางเหลิ่งรั่วเสวี่ยก็บังคับนาง นางเองก็หมดหนทาง
จึงได้แต่กัดฟันมาที่นี่