กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 26 เหลิ่ง·นางตัวแสบ·เยว่
จันทราลาลับ ดวงตะวันเคลื่อนขึ้น ขอบฟ้าค่อย ๆ สว่างเป็นสีขาวขุ่นดุจท้องปลา
ไม่รู้เพราะเหตุใด วันนี้เหลิ่งเยว่ตื่นเช้าเป็นพิเศษ
นางกำลังจะเรียกคนมาปรนนิบัติ พลันนึกขึ้นได้ว่าเสี่ยวไป๋กับจู้เอ๋อร์ถูกส่งไปที่อารามชิงซวีแล้ว ต้องรอวันนี้ถึงจะกลับมา
เฮ้อ คำนวณพลาดเสียแล้ว
นั่งเหม่อบนเตียงอยู่ครู่หนึ่ง จู่ ๆ ท้องก็ดังโครกครากอย่างห้ามไม่อยู่ เหลิ่งเยว่จำต้องลงจากเตียง สวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกจากเรือน
ระหว่างทางนางพบคนรับใช้หลายคนในจวน ไม่รู้เพราะเหตุใด พอคนเหล่านั้นเห็นเหลิ่งเยว่ก็เหมือนลูกผีเห็นพญายม ต่างก้มหน้าแล้วรีบวิ่งหนีไป
เหลิ่งเยว่ “……”
ข้าน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ?
พวกคนรับใช้ทั้งหลายตอบว่า: ใช่! น่ากลัวมาก!