เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 ใช้กระบี่เอาชนะหวังเหล่ย! โด่งดังทั่วเขตศิษย์สายนอก
“คารวะศิษย์พี่หวังเหล่ย” ศิษย์ระดับขอบเขตปราณกระบี่ขั้นสี่ผู้หนึ่งหยุดฝีเท้าลง แล้วประสานมือคารวะ
“ไสหัวไป!” เสียงตวาดลั่นเปี่ยมด้วยเพลิงโทสะ ดวงตาเบิกกว้างแดงก่ำเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ใบหน้าบิดเบี้ยวเหี้ยมเกรียมอย่างถึงที่สุด จ้องเขม็งไปยังศิษย์ผู้นั้นด้วยสายตาดุร้าย จิตสังหารพลุ่งพล่าน หิ้วกระบี่ไว้ในมือแล้ววิ่งทะยานตรงไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง
ความโกรธแค้นอัดแน่นอยู่เต็มอก เปลวเพลิงแห่งโทสะลุกโชนแผดเผาอยู่ภายในทรวงอก คอยสะสมและพองขยายตัวขึ้นไม่หยุดยั้ง เลือดลมทั่วร่างเดือดพล่าน ราวกับกำลังจะลุกไหม้ขึ้นมาจากภายในร่างกาย
เขาไม่เคยนึกฝันเลยว่า ตั๊กแตนตัวจ้อยที่ในสายตาของเขาสามารถบีบให้ตายได้โดยง่าย กลับพลิกสถานการณ์ครั้งใหญ่ได้ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่วันที่เขาไม่อยู่ สามารถซัดลูกสมุนทั้งสองของเขาอย่างหวังฉางและหวังอี้จนได้รับบาดเจ็บสาหัส ทั่วร่างมีบาดแผลคนละสิบกว่าแห่ง ป่านนี้ยังคงนอนพักรักษาตัวอยู่บนเตียงในหอบำรุงกายเพราะเสียเลือดมากเกินไป