เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 สัตว์ประหลาดล่องหนกับเสียงงูหางกระดิ่ง
แม้จะเข้าสู่ช่วงกลางวันแล้ว แต่พายุหิมะก็ยังไม่ซาลง เสียงลมหิมะหวีดหวิวพัดผ่านทุ่งกว้าง ราวกับจงใจโหมกระหน่ำเข้าใส่บ้านไม้หลังโดดเดี่ยวแห่งนี้โดยเฉพาะ
ไอเย็นแทรกซึมเข้ามาได้ทุกอณู ต่อให้มีผนังกั้นและเตาผิงที่กำลังลุกไหม้ ก็ไม่อาจต้านทานอุณหภูมิภายในบ้านที่ลดต่ำลงเรื่อยๆ ได้
ทุกคนยืนล้อมรอบอี้เหอด้วยท่าทีระแวดระวัง เตรียมรับมือกับวิกฤตที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ เย่หลินกำลังตั้งสมาธิเงี่ยหูฟังต้นตอของเสียงประหลาด ส่วนฉู่ซวี่ชวนก็กางม่านป้องกันของกระดองเต่าศิลาไว้เรียบร้อยแล้ว
เหลือเพียงหานหยวนจิ้งคนเดียวที่ยังคงทำตามใจตัวเอง เขาแหวกผ้าม่านหนาเตอะของบ้านไม้ออกไปมองด้านนอก
"ศิษย์พี่ เห็นอะไรไหม" หยวนเสี่ยวจื้อเอ่ยปากพูดเป็นประโยคแรกของวัน
หานหยวนจิ้งไม่ตอบ ทว่าวินาทีต่อมาเขากลับถอยหลังพรวด แววตาคมกริบตวัดหันไปทางซ้าย
"มันมาแล้ว!" เย่หลินตะโกนลั่น
ทันใดนั้นเอง
เสียงแหวกอากาศรุนแรงพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว มีบางสิ่งกระแทกผนังไม้ของบ้านจนพังทลาย ลมหิมะบ้าคลั่งสาดซัดเข้ามาทันที