เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 ผู้วายชนม์ ยังคงเหมือนเมื่อก่อน
ยานอวกาศสีเหล็กเย็นเยียบพุ่งทะยานตัดผ่านขอบฟ้า แหวกชั้นบรรยากาศที่ค่อยๆ เบาบางลง เข้าสู่ห้วงอวกาศอันล้ำลึกอย่างแท้จริง
ในเสี้ยววินาทีที่ยานออกตัว ลูกเรือของยานหย่งจิ้นก็วิ่งมาถึงทางเข้าอีกแห่งได้ทันเวลา กลับคืนสู่ห้วงจักรวาลอีกครั้ง
"เด็กพวกนั้น... ทำไมกัน" เซิ่งอี่ชีหอบหายใจอย่างหนักหน่วง "ในร่างกายของพวกเขามีสารที่ต่างจากพวกเราอย่างชัดเจนเลยนี่นา"
เขายังจำรายงานทางการแพทย์หน้ายาวเหยียดฉบับนั้นได้แม่น ทว่าตัวอักษรที่อ่านเข้าใจยากเหล่านั้นกลับไร้ความหมายโดยสิ้นเชิงในตอนนี้
หานหยวนจิ้งฉีกเสื้อนอกออกมาพันรอบสะบักซ้ายเพื่อห้ามเลือด โดยยังคงปิดปากเงียบสนิท
เนิ่นนานกว่าเขาจะเอ่ยปาก
"นายยังจำเด็กสามคนนั้นได้ไหม"
เซิ่งอี่ชีทวนคำ "เด็กสามคน?"
หานหยวนจิ้งมัดปมผ้าพันแผลจนแน่น ไม่ได้ตอบคำถามของเซิ่งอี่ชี ราวกับเมื่อครู่เขาไม่ได้ถามอะไรออกไป "พวกเรานั่งยานลูกไปดาว 23b ไม่ได้แล้ว ภัยแฝงที่ซ่อนอยู่บนยานลำนี้ใหญ่หลวงเกินไป"