เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 ลาก่อนนะเด็กน้อย ออกจากดาว 10a
"ว้าว ที่นี่สวยจังเลย! คุณปู่ไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟังมาก่อนเลย" เด็กชายตัวน้อยวิ่งพรวดพราดออกจากประตูใหญ่ของหอคอยขาว ยืนกางแขนอยู่บนขั้นบันไดสูง ก้มมองกลุ่มอาคารในเมืองที่อัดแน่นไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย
ตุ๊กตาหมีตัวน้อยที่ซักจนสะอาดเอี่ยมถูกผูกไว้ที่เอว ความขลาดกลัวบนใบหน้าของเบเอ่อร์แปรเปลี่ยนเป็นความอยากรู้อยากเห็นอันไร้ที่สิ้นสุดต่อสิ่งแปลกใหม่
เด็กอีกสองคนที่เคยนั่งยานหย่งจิ้นมาพร้อมกับเบเอ่อร์ตัวสั่นงันงก เดินตามหลังเบเอ่อร์ออกมายังลานกว้างหน้าหอคอยขาวตามสัญชาตญาณ ก่อนจะหลบไปอยู่อีกมุมหนึ่ง คอยสังเกตสภาพแวดล้อมภายนอกด้วยความหวาดกลัวปนอยากรู้อยากเห็น
พี่ชายคนโตในหมู่พี่น้องเดินตามหลังน้องชายมาติดๆ ทว่ายังคงมีสีหน้าวิตกกังวล เต๋อเหมินอดไม่ได้ที่จะหันซ้ายแลขวา "สัตว์ประหลาดพวกนั้น... จะไม่โผล่ออกมาอีกแล้วจริงๆ เหรอครับ"
"วางใจเถอะ" เซิ่งอี่ชีอธิบายเสียงเบา "พวกมันถูกส่งขึ้นไปในอวกาศหมดแล้ว"