เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 60 มือที่เย็นเฉียบ จุมพิตที่เย็นเยียบ
"ติ๊ด—"
อุปกรณ์ของยานรับส่งส่งเสียงเตือนดังขึ้น ปลุกหานหยวนจิ้งให้ตื่นจากภวังค์ความคิดในอดีต ทว่าเขาก็ยังคงไม่มีอารมณ์จะสนใจระบบจัดการเส้นทางบินของยานอวกาศขนาดจิ๋วลำนี้
รออยู่ครู่ใหญ่ ไม่รู้ว่าผ่านไปหนึ่งชั่วโมงหรือสองชั่วโมง หานหยวนจิ้งถึงขยับตัว เขาหลุดออกจากสภาพแข็งทื่อราวกับรูปปั้น ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้นักบิน ก่อนจะจิ้มหน้าจอควบคุมไปเรื่อยเปื่อยอย่างเบื่อหน่าย
เมื่อตั้งจุดหมายปลายทางของยานรับส่งเป็นดาวฤกษ์หมายเลข 23b ในระบบดาวปัจจุบันเรียบร้อยแล้ว หานหยวนจิ้งก็ดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปอีกครั้ง
รออยู่อีกพักใหญ่ หานหยวนจิ้งจึงหมุนเก้าอี้นักบิน หันไปมองภายในตัวยานรับส่ง กวาดสายตามองพื้นที่ภายในยานอวกาศขนาดจิ๋วลำนี้จนทั่ว
และในพื้นที่ภายในแห่งนี้ มีสิ่งมีชีวิตอยู่เพียงเขาคนเดียวเท่านั้น
นอกจากเสียงติ๊ดๆ ของเครื่องจักรอุปกรณ์แล้ว หานหยวนจิ้งก็ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจและเสียงหัวใจเต้นของตัวเอง เงียบสงัดจนน่าหวาดหวั่น
"นี่" ท่ามกลางความเงียบงัน หานหยวนจิ้งก็เอ่ยขึ้นมากะทันหัน