เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 ยานอวกาศหย่งจิ้นกับปริศนาลูกเรือที่หายตัวไป
"นายคือหานหยวนจิ้งสินะ"
ผู้หญิงแปลกหน้าในชุดปฏิบัติการในห้องโดยสารสีน้ำเงินเข้มซึ่งดูเหมือนเครื่องแบบขององค์กรที่เป็นทางการ จิ้มหน้าจอโฮโลแกรมของอุปกรณ์พกพา เผยให้เห็นปลายนิ้วทั้งสิบที่จมูกเล็บถูกกัดจนแหว่งวิ่นไม่เรียบเนียน
สายตาของเธอลอกแลกไปมา ผมยาวที่ไม่ได้หวีถูกมัดรวบไว้ลวกๆ จนยุ่งเหยิง เธอมองหานหยวนจิ้งทีหนึ่ง แล้วก็เหลือบมองอีกครั้งด้วยท่าทางเหมือนคนประสาทเสีย
สุดท้าย เธอก็ปิดอุปกรณ์พกพาดังปัง แล้วพูดจาวกไปวนมา "ฉันชื่ออินฉือ เป็นกัปตันของยานหย่งจิ้น มีเรื่องอะไรก็คุยกับฉันได้ แต่อย่ามาหาฉัน"
"ตอนนี้ตามฉันมา"
พูดจบ อินฉือก็หันหลังเดินออกไปทันที รองเท้าอวกาศที่ควรจะนุ่มและเบา กลับย่ำลงบนพื้นดังตึกตัก
หานหยวนจิ้งลุกขึ้นจากแคปซูลจำศีล รับเสื้อคลุมมาจากหุ่นยนต์ผู้ช่วยแล้วสวมทับลวกๆ เขากวาดตามองไปรอบบริเวณที่ตั้งแคปซูลจำศีล
หนึ่ง สอง สาม... ที่นี่มีแคปซูลจำศีลทั้งหมดห้าเครื่อง