บทที่ 128: เด็กสาวตัวน้อยที่รีบร้อน

บทที่ 128: เด็กสาวตัวน้อยที่รีบร้อน

เสิ่นจือกำลังพิงกำแพงเตี้ย หอกยาวตั้งอยู่ข้างตัว เธอเฝ้าสังเกตบ้านว่างของคนนอกถิ่นสองสามหลังที่อยู่ไม่ไกลอย่างเงียบๆ

ข้างกันนั้นมีหลินเซินอยู่ด้วย พัฟนั่งยองๆ ข้างเท้าเขา หูตั้งชัน ดวงตาจับจ้องหน้าต่างที่ปิดสนิทฝั่งตรงข้ามไม่วางตา

จู่ๆ หน้าต่างบานนั้นก็ถูกคนจากด้านในเปิดแง้ม เผยให้เห็นใบหน้าสีเทาอมเขียวครึ่งหนึ่ง

คนคนนั้นชะโงกมองออกไปนอกหน้าต่างแวบหนึ่ง ก่อนจะปิดหน้าต่างกลับทันที

ลำคอของพัฟส่งเสียง “ครางต่ำๆ” ออกมา หางของมันฟูขึ้นเล็กน้อย

เสิ่นจือกับหลินเซินสบตากัน ต่างก็ยืนยันข้อสันนิษฐานของตัวเอง

จากนั้นหลินเซินก็ย่อตัวลง ลูบหัวพัฟเบาๆ