กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 21: ยันต์ใหม่ของเสี่ยวเถา
เธอพักอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลุกขึ้นเตรียมมื้อกลางวันให้ตัวเองกับเวินเมาเมา
“อืม……”
“มื้อกลางวันนี้กินข้าวกึ่งสำเร็จรูปต่อก็แล้วกัน แล้วเพิ่มผลไม้ให้เวินเมาเมาอีกหน่อยดีกว่า”
“จริงสิ เวินเมาเมา! เธอกินอาหารของคนได้ไหม?”
เวินหลิงกำลังหยิบอาหารอยู่ จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันไปมองเวินเมาเมา
เวินเมาเมาถูกเสียงตะโกนอันดังของเวินหลิงทำเอาตกใจ จึงร้อง “จี๊” อยู่หลายครั้ง
หลังจากตั้งสติอยู่หนึ่งถึงสองวินาที มันก็ค่อยๆ พยักหน้า
“หืม? กินได้เหรอ!”
เมื่อเวินหลิงเห็นกระรอกน้อยพยักหน้า เธอก็โล่งใจขึ้นมาทันที