กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 22: พูดคุยกัน
ช่วงบ่ายบนทางหลวงเงียบกว่าตอนเช้าเล็กน้อย
ลมพัดลอดรอยแยกข้างหน้าต่างรถเข้ามาพร้อมความเย็นแห้งๆ ทำให้รู้สึกไม่ค่อยสบายตัว
เวินหลิงเพิ่งขับมาได้ไม่นานก็ไม่อยากไปต่อแล้ว เธอจึงจอดรถไว้ข้างทาง
หลังดับเครื่อง ภายในรถก็เงียบลง เหลือเพียงเสียงสวบสาบเป็นครั้งคราวจากเวินเมาเมาที่พลิกตัวอยู่ในกรง
เธอพิงเบาะพักอยู่ครู่หนึ่ง พอไม่มีอะไรทำจึงกดเปิดช่องสาธารณะขึ้นมาดูว่ามีข่าวใหม่หรือเปล่า
ในช่องคุยกันคึกคักจริงๆ ข้อความไหลขึ้นไปทีละข้อความ เวินหลิงเลื่อนดูไปเรื่อยๆ สองสามครั้ง
【โคลเวอร์สี่แฉก】: ฉันขับมา 170 กิโลเมตรแล้ว ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของสถานีเสบียงเลย...
【โคลเวอร์สี่แฉก】: มีใครเป็นเหมือนฉันบ้าง?