เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 คลื่นสงบลึกสะท้อนลางประหลาด
ความปีติยินดีจากชัยชนะค่อย ๆ จางหายไป โลกเซียนกลับคืนสู่ความสงบเช่นวันวาน ราวกับมหันตภัยครั้งนั้นเป็นเพียงฝันร้าย
ทว่าความไม่สบายใจในอกของสวี่ไท่ผิงกลับเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน ดั่งเถาวัลย์ที่พันรัดหัวใจ ไม่อาจสลัดทิ้ง
เขามักรู้สึกว่ามีดวงตานับไม่ถ้วนแฝงอยู่ในเงามืด จ้องมองทุกอิริยาบถของเขาอย่างเย็นชา
ความรู้สึกเช่นนั้นราวกับหนามตำหลัง ทำให้เขานั่งไม่ติดกระวนกระวายใจ
ทว่าทุกครั้งที่เขาพยายามค้นหาต้นตอของสายตาที่แอบมอง กลับไร้ร่องรอยใด ๆ ราวกับทุกอย่างเป็นเพียงภาพหลอนของเขาเอง
“ไท่ผิง ช่วงนี้เจ้าเป็นอะไรไป ทำไมดูมีเรื่องหนักอกตลอดเลย” เสียงอ่อนโยนของหลินหว่านเอ๋อร์ขัดจังหวะความคิดของสวี่ไท่ผิง
เขาหันมองหญิงอันเป็นที่รักตรงหน้า อยากพูดแต่ก็กลืนคำกลับไป