เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 ความจริงประจักษ์ชัด ยุติศึกสุดท้าย
พวกเขาไม่บุกเข้าห้ำหั่นอย่างมืดบอดอีกต่อไป หากแต่เริ่มสังเกตจังหวะโจมตีของมนุษย์เงาร่างนั้น แล้วฉวยช่องว่างที่มันหยุดชะงักเพียงเสี้ยววินาทีเข้าโจมตีดุจสายฟ้าฟาด
“สังหาร!” หลินหว่านเอ๋อร์เปล่งเสียงแหลมใส ดาบยาวในมือกลายเป็นลำแสงสายหนึ่งพุ่งเสียบทะลวงอกมนุษย์เงาร่างนั้นอย่างแม่นยำ แล้วบดขยี้พลังมืดภายในร่างมันแหลกละเอียด
“ฮ่า ๆ สะใจนัก!” ซูเหยาโบกแส้ยาวในมือ รูปร่างปราดเปรียวราวสายลม ทุกครั้งที่ฟาดออกล้วนมาพร้อมกระแสลมคมกริบ เฆี่ยนเหล่ามนุษย์เงาจนหนังปริเลือดซิบ
เจินเหรินเสวียนเฟิงกับผู้อาวุโสหลิงซวีและคนอื่น ๆ ต่างสำแดงอิทธิฤทธิ์ของตนออกมา ในชั่วขณะนั้น ฝ่ายที่เดิมตกเป็นรองกลับเริ่มพลิกสถานการณ์ กำจัดมนุษย์เงาพวกนั้นทีละตัวจนหมดสิ้น
เมื่อมนุษย์เงาตัวสุดท้ายสลายกลายเป็นควันดำจางหายไป ห้วงมิติอลหม่านที่เดิมบ้าคลั่งกลับสงบนิ่งลงอย่างน่าอัศจรรย์
“พวกเราชนะแล้ว!” ทุกคนโห่ร้องด้วยความยินดี ใบหน้าเต็มไปด้วยความปลาบปลื้มที่รอดพ้นจากความตาย
ทว่าสวี่ไท่ผิงกลับไม่ผ่อนคลายความระมัดระวัง เขาเงยหน้ามองลึกเข้าไปในห้วงมิติอลหม่าน แววตาลึกซึ้งและเคร่งขรึม
เขารู้ดีว่า ความลับของห้วงมิติอลหม่านแห่งนี้ ยังมีมากกว่านี้อีกนัก