กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 126 เชิญหมาป่าเข้าบ้าน
สวี่หย่าฉิงถอนหายใจอย่างจนใจ ความไร้เรี่ยวแรงในแววตาแทบล้นออกมา
เธอไม่คิดจะอ้อมค้อมอีกต่อไป จึงพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาตรง ๆ
“น้องซวี่ น้ารู้ว่าเธอยังหนุ่มยังแน่น มีความสามารถ ออกไปทำงานหาเงินข้างนอกก็ไม่ง่าย ผู้ชายเวลาอยู่ข้างนอกจะมีตามน้ำตามสถานการณ์บ้าง น้าก็พอเข้าใจ เนี่ยนเนี่ยนถึงจะยังเด็ก แต่เธอก็เข้าใจได้”
“แต่ทุกอย่างต้องมีขอบเขต ช่วงนี้เธอตั้งหลายวันถึงจะกลับบ้านสักครั้ง นี่เห็นบ้านเป็นโรงแรมไว้แวะพักชั่วคราวจริง ๆ แล้วหรือเปล่า?”
พอเห็นสวี่หย่าฉิงสั่งสอนอย่างจริงจัง เฉาซวี่ก็แสร้งทำหน้าเหมือนถูกใส่ร้าย น้ำเสียงเจือความจนใจอยู่หลายส่วน