กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1010 มหาสศึกชี้ชะตาครั้งสุดท้าย 2
-----------------------------------------
กู้มิ่งมีสีหน้าเรียบเฉยดังเดิม เขาพยักหน้าช้าๆ
“ตามที่เจ้าปรารถนา”
ชั่วขณะต่อมา ผมสีขาวโพลนของกู้มิ่งเริ่มตีกลับจากปลายผมจรดโคนผม ทุกเส้นพุ่งชันขึ้นราวกับน้ำตกที่ไหลย้อนกลับ
แววตาของเขาเปิดปิดสลับไปมา สะท้อนนิมิตสามกาล ได้แก่ อดีต อนาคต และปัจจุบัน
อดีตดั่งห้วงน้ำลึกที่ตกตะกอน อนาคตดั่งแสงอรุณที่เพิ่งปรากฏ ปัจจุบันดั่งสายน้ำใหญ่ที่ไหลเชี่ยว
ทั้งสามสิ่งถักทอเข้าหากันในรูม่านตา กลายเป็นสายธารกาลเวลาที่เป็นของเขาโดยเฉพาะ
สายธารนั้นไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์โบราณนี้ แต่มันเป็นของกู้มิ่งแต่เพียงผู้เดียว
อดีตสะท้อนไท่ชู อนาคตส่องถึงบ้านเกิด ปัจจุบันฟาดฟันหมื่นมรรค