เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1011 พบสหายเต๋า! บทสรุป
-----------------------------------------
การต่อสู้ระหว่างกู้มิ่งและพระมารดาเสินโยวล่วงเลยผ่านไปไม่รู้กี่ยุคสมัย
ทุกครั้งที่ทั้งสองปะทะกัน ดินแดนหลงใหลทั้งผืนต่างสั่นสะท้าน เกาะลึกลับที่ไม่อาจเอ่ยนามนั้นสั่นคลอนอย่างรุนแรง
บนเกาะนั้น ขุนเขา แม่น้ำ และโถงตำหนักซึ่งก่อตัวขึ้นจากมรรคอันบริสุทธิ์ ต่างพังทลายและก่อตัวขึ้นใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากแรงปะทะ
ราวกับภาพวาดที่ถูกลมพายุพัดจนยับยู่ยี่ ทุกชั่วขณะล้วนแกว่งไกวอยู่ระหว่างความพินาศและนักศึกษาใหม่
ระเบียบกฎเกณฑ์เบื้องสูงบนประตูเหวสวรรค์พวยพุ่งออกมาอย่างรุนแรง ราวกับสัตว์ยักษ์ที่ถูกกระตุ้นจนโกรธเกรี้ยวและกำลังดิ้นรน
เศษเสี้ยวกฎเกณฑ์พุ่งทะลักออกมาจากรอยแยกของประตู แต่ละสายล้วนมีอานุภาพเพียงพอจะบดขยี้บรรพชนเทพได้หนึ่งตน
ทว่าในยามนี้กลับโปรยปรายลงมาทั่วดินแดนหลงใหลราวกับห่าฝน ฟาดฟันสายหมอกและนิมิตลวงตาที่คงอยู่มาแต่กาลนานจนพรุนไปหมด
หลังบานประตู เหล่าตัวตนโบราณผู้รับหน้าที่เฝ้าประตูต่างแตกตื่นหวาดหวั่น