เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 985 ตัดวิถีตน ดำรงวิญญาณแท้
-----------------------------------------
"ภายหลัง เพื่อปฏิบัติตามปณิธานของเจ้านาย ข้าจึงได้ก่อตั้งสำนักชิงเฉิงขึ้น"
ใบหน้าของผู้ที่ติดตามเขามาปรากฏขึ้นทีละใบ
ทั้งใบหน้าของคนหนุ่มสาว คนชรา คนที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น และคนที่เงียบขรึม
เหล่าผู้คนทำความเคารพ เรียกขานเขาว่าปฐมบรรพชนและอาจารย์ ในดวงตาของคนเหล่านั้นสะท้อนประกายแสงอันร้อนแรงเฉกเช่นเดียวกับที่เขาเคยมีในวันวาน
"เบื้องหลังของข้าก็มีผู้ติดตามนับไม่ถ้วน พวกเขาต่างมองว่าข้าคือบรรพชน คือปณิธาน เฉกเช่นเดียวกับที่ข้าเคยติดตามเจ้านายในอดีต"
"กาลนานนับหมื่นปี ข้าเป็นศัตรูกับวังสวรรค์ ข้าออกตามหาเจ้านาย ความยึดติดของข้านั้นลึกซึ้งเกินไป!"
เขาหยุดชะงักลงเล็กน้อย มองดูเงาร่างของตนเองในภาพวาดที่นั่งโดดเดี่ยวอยู่ใต้แสงตะเกียงในยามค่ำคืนนับไม่ถ้วน เหม่อมองท้องฟ้ายามราตรีอันเวิ้งว้างอย่างเลื่อนลอย
"ที่ข้ามีชีวิตอยู่ มิใช่เพื่อตนเอง แต่เพื่อมีชีวิตอยู่ตามปณิธานของเจ้านาย"