เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 983 ชิงเฉิง
-----------------------------------------
กระดานหมากรุกหินหยุดนิ่งมานานเท่าใดแล้วไม่อาจทราบได้
ถ้วยชาตรงหน้ากู้มิ่งเย็นชืดไปนานแล้ว บนผิวน้ำจับตัวเป็นเกล็ดน้ำค้างแข็งบางๆ
เขาทอดสายตามองหมากขาวดำที่สลับซับซ้อนบนกระดาน สีหน้าเรียบเฉยดังเดิม ทว่าข้อนิ้วที่คีบหมากกลับคลายออกเล็กน้อย
หวังเอ้อร์ทำสำเร็จแล้ว เขาไม่ทำให้การอบรมสั่งสอนตลอดหลายปีที่ผ่านมาต้องเสียเปล่า ก้าวข้ามสังสารวัฏสี่ฤดู พิสูจน์มรรคในฐานะมนุษย์ปุถุชน
ด้วยสถานะมนุษย์ปุถุชน เขาสามารถทิ่มแทงจนเกิดรอยแยกบนม่านเหล็กแห่งมหามรรคโชคชะตาแต่กำเนิดได้สำเร็จ
กู้มิ่งยกถ้วยชาที่เย็นชืดขึ้นจิบเบาๆ
ทว่ากลิ่นอายในเงามืดฝั่งตรงข้ามกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
พระมารดาเสินโยวประทับนั่งอยู่ตรงนั้น ยังคงเป็นร่างเงาที่มองไม่เห็นใบหน้า ทว่ากลิ่นอายรอบกายกลับเย็นเยียบถึงขีดสุด