เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 982 เซียนมนุษย์ตัดขาดกัน
-----------------------------------------
คนหนึ่งสวมอาภรณ์ผ้าป่านสีคราม ใบหน้าเรียบเฉย อีกคนสวมชุดขาวเปื้อนเลือด เส้นผมสยายยาว
ทว่าในวินาทีเดียวกัน ทั้งสองกลับเงยหน้าขึ้น สายตาเรียบสงบไร้ความเกรงกลัว จับจ้องไปยังเนตรสวรรค์คู่มหึมาที่อยู่เหนือเก้าสวรรค์
เทพมารแห่งโชคชะตาจ้องมองคนทั้งสอง
ใบหน้าของเขาถูกบดบังอยู่หลังรัศมีแห่งกฎเกณฑ์แห่งโชคชะตา จนไม่อาจมองเห็นสีหน้าได้ชัดเจน
ทว่ามหามรรคที่ทอดผ่านปวงสวรรค์รอบกายเขากลับสั่นสะท้านอย่างรุนแรง จุดเชื่อมแห่งกรรมที่หนาแน่นอยู่บนนั้นสว่างวาบขึ้นแล้วดับลงทีละจุด ส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำราวกับแผ่นดินแยกออก
ในที่สุดเขาก็ขยับตัว
สองมือมหึมาที่บดบังฟ้าดินยกขึ้นกะทันหัน นิ้วทั้งสิบกางออกราวกับยอดเขาสิบลูกที่ผุดขึ้นจากพื้นดิน
ในฝ่ามือนั้น เส้นด้ายแห่งโชคชะตานับล้านล้านเส้นถูกกระชากพร้อมกัน ทุกเส้นล้วนยึดโยงอยู่กับกรรมและชะตาชีวิตของสรรพชีวิตหนึ่ง