เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 981 สี่เขต
-----------------------------------------
ราวกับว่าเขาไม่ได้ยินเสียงเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย
ตั้งแต่ปรากฏตัวขึ้นบนลานประหาร สายตาของเขาก็จับจ้องอยู่เพียงจุดเดียว นั่นคือเงาร่างในชุดขาวที่ถูกโซ่ตรวนแห่งโชคชะตาพันธนาการไว้
โซ่ตรวนนั้นก่อตัวขึ้นจากกฎเกณฑ์แห่งโชคชะตา บนผิวโซ่ไหลเวียนด้วยอักขระมรรคหนาแน่น ทุกเส้นสายเชื่อมโยงกับจุดกรรมต่างๆ พันธนาการร่างของหลงชิงซวงไว้ทั้งแขนขา ช่วงเอว และลำคอ
หลงชิงซวงก้มหน้าลง ผมเผ้าสยายยุ่งเหยิง บนชุดขาวมีคราบเลือดแห้งกรังเป็นสีน้ำตาลเข้มเป็นวงกว้าง การขยับขึ้นลงเพียงแผ่วเบาที่หน้าอกเป็นสิ่งเดียวที่ยืนยันว่านางยังมีชีวิตอยู่
หวังเอ้อร์ก้าวเดินตรงเข้าไปหานาง
หินเทพใต้ฝ่าเท้าเรียบเนียนดั่งกระจก สะท้อนเงาร่างในชุดผ้าสีครามของเขา
เขาก้าวเดินอย่างเชื่องช้าและมั่นคง ราวกับกำลังถือถาดเดินผ่านโถงโรงเตี๊ยมเวิ่นซินในวันวาน คอยหลบหลีกโต๊ะเก้าอี้ที่วางระเกะระกะและขาของผู้คนที่ยื่นออกมา
ทุกย่างก้าวที่เหยียบลง กลิ่นอายมรรคสี่ฤดูรอบกายจะแผ่ขยายออกเป็นระลอกคลื่น ผลักดันโซ่ตรวนแห่งกฎเกณฑ์แห่งโชคชะตาที่พยายามรุกคืบเข้ามาให้ถอยห่างออกไป ไม่ให้เข้าใกล้ตัวได้เกินสามนิ้ว