เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 971 การทดสอบวังสวรรค์
-----------------------------------------
บนเพดานโถงใหญ่ยังคงปรากฏรอยโหว่เป็นรูปคนทะลุผ่านไป เศษอิฐเศษปูนตามขอบยังคงร่วงกราวลงมาไม่ขาดสาย
จางจืออี ยืนอยู่กลางกองซากปรักหักพังนั้น เขาปัดฝุ่นตามแขนเสื้อด้วยสีหน้าบอกไม่ถูก
ปฐมบรรพชนหมื่นเผ่า มิ่งอู๋เต้า ซี ชิงเฉิง ราชันเซียนห่าวหร่าน กู้เสวียนปิง ตู๋กูซิน และตัวตนระดับสูงต่างพากันเหาะเหินมาถึง กลิ่นอายของคนเหล่านั้นถักทอเข้าหากันจนกลายเป็นตาข่ายที่น่าเกรงขาม ทว่าเมื่อเห็นสภาพอันยับเยินของจางจืออี กลิ่นอายทั้งหมดก็พลันหยุดชะงักลงในทันที
บรรพชนเต็ญหมิงผู้สูงศักดิ์ ดั่งเทพสมุทรค้ำจุนวังสวรรค์แห่งยุคไท่ชู บัดนี้กลับยืนมอมแมมอยู่ในกองเศษกระเบื้อง ชายเสื้อยังมีใบไม้แห้งที่ปลิวมาจากไหนไม่ทราบติดอยู่
ทั่วทั้งใต้หล้า ตัวตนที่สามารถทำให้เขาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้นั้น มีเพียงนับนิ้วได้เท่านั้น
ซี ก้าวไปข้างหน้า แววตาเต็มไปด้วยความห่วงใยและฉงนสนเท่ห์
"ท่านมหาปุโรหิต เกิดเรื่องอันใดขึ้น? เหตุใดท่านถึงได้... ดูยับเยินถึงเพียงนี้?"
จางจืออี ไม่ได้ตอบในทันที เพียงยกมือปัดฝุ่นที่ไหล่ออกจนหมด