เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 964 ปีนป่ายสู่ดินแดนบรรพชนเสินโยว
-----------------------------------------
มันไม่ใช่กระบี่ ทว่ากลับดูราวกับเป็นต้นกำเนิดของสรรพชีวิต
มันไม่ใช่แม่น้ำ ทว่ากลับไหลรินไม่ขาดสาย ดุจดั่งสายธารมหามรรคที่ไหลหลั่งจากอดีตอันไม่อาจสืบย้อน ไปสู่กาลอนาคตที่ไม่อาจเอื้อมถึง
กู้มิ่งยืนอยู่นอกแม่น้ำกระบี่ ชุดคลุมหมึกพริ้วไหวเบาๆ ในสุญตา เส้นผมสีขาวถูกเจตจำนงกระบี่ที่ไร้รูปลักษณ์ทว่าแฝงเร้นอยู่ทุกหนแห่งพัดปลิวไปด้านหลังเล็กน้อย
เมื่อแหงนหน้ามอง แม่น้ำกระบี่ปฐมกาลนั้นกว้างใหญ่ไพศาลนัก ราวกับเป็นเหวสวรรค์ที่ขวางกั้นระหว่างทุกตัวตน
เจตจำนงกระบี่ทุกสายในนั้นล้วนแฝงไว้ด้วยความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุด
บางคราปรากฏเป็นดวงดาวที่กำลังถือกำเนิด บางคราหดตัวลงกลายเป็นจักรวาลที่กำลังดับสูญ
บางคราควบแน่นเป็นดอกตูมที่ยังไม่ผลิบาน บางครากลับกลายเป็นเถ้าถ่านที่กำลังปลิวว่อน
การเกิดและการดับ การก่อร่างและการทำลาย จุดเริ่มต้นและจุดจบ ทั้งหมดเกิดขึ้นและดับไปพร้อมกันในการไหลหลั่งของแม่น้ำกระบี่ ประหนึ่งบันทึกประวัติศาสตร์ไร้อักษรที่ถูกเขียนขึ้นและลบเลือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า