เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 956 จักรวาลโบราณหวนคืน ปฐมภพจุติ
-----------------------------------------
จางจืออีเงียบไปเนิ่นนาน
สายตาของเขาทอดผ่านสุญตาอันยาวไกล ผ่านท้องฟ้าและกฎเกณฑ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นใหม่ ราวกับกำลังตามหาเงาร่างที่ถูกฝังกลบมานานแสนนาน
ความทรงจำของเขาหวนคืน เขานึกถึงช่วงเวลาก่อนศึกตัดสินแห่งไท่ชูที่ตนถูกเนรเทศไปยังดินแดนหลงใหล นึกถึงกาลเวลาอันยาวนานที่ตนเฝ้าตามหาบางสิ่ง และนึกถึงคำสัญญาที่ข้ามผ่านสังสารวัฏนับครั้งไม่ถ้วน
เขานึกถึงกู้มิ่ง นึกถึงจักรพรรดิสวรรค์แห่งไท่ชู ผู้เป็นทั้งจักรพรรดิมนุษย์และเจ้าแห่งหมื่นวิญญาณ นึกถึงช่วงเวลาที่พวกเขาเคยยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน
สีหน้าของจางจืออีซับซ้อน เขาเอ่ยขึ้นเบาๆ ด้วยน้ำเสียงแหบพร่าทว่าอ่อนโยน
“ท่านกู้... ท่านอยู่ที่ใดกันแน่? เหตุใดจึงไม่ยอมปรากฏตัว?”
"คำสัญญาแห่งสังสารวัฏกาลนาน ข้าน้อยเพิ่งจะนึกออก ที่แท้ตั้งแต่ยุคไท่ชู เราก็รู้จักกันแล้ว"
"ข้าน้อยเพิ่งจะเข้าใจ ว่าเหตุใดเจ้าจึงต้องเข้าสู่ยุคไท่ชู ที่แท้ตั้งแต่ต้นก็เพียงเพื่อตามหาและช่วยเหลือข้าน้อยเท่านั้น"