เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 954 การจุติของราชาเทพ
-----------------------------------------
ตัวตนระดับราชาเทพแห่งความพินาศจากเผ่าพินาศ ได้ฉีกกระชากมิติจากส่วนลึกของดินแดนที่ไม่รู้จัก ปรากฏกายขึ้นเหนือวังสวรรค์
เงาร่างของเขามหึมาจนบดบังท้องฟ้าไปครึ่งค่อนผืน ทั่วร่างรวมตัวขึ้นจากพลังแห่งความพินาศ ทุกตารางนิ้วบนผิวสัมผัสล้วนแผ่คลื่นพลังที่ทำให้สรรพสิ่งแตกสลาย
เบื้องหลังของเขา สิ่งมีชีวิตกำเนิดก่อนฟ้านับล้านล้านจัดทัพดั่งกระแสน้ำ กลิ่นอายถักทอรวมกันเป็นคลื่นสีดำมืดที่พร้อมจะบดขยี้ปวงสวรรค์ให้แหลกลาญ
ราชาเทพแห่งความพินาศก้มหน้ามองลงมา สายตากวาดผ่านโถงตำหนักเหล่านั้น ราวกับกำลังพิจารณาบ้านเก่าที่กำลังจะถูกรื้อถอน
"วังสวรรค์ในยุคสมัยนี้..."
เสียงของราชาเทพแห่งความพินาศทุ้มต่ำและกังวาน แฝงไว้ด้วยท่าทีของผู้ที่อยู่เหนือกว่า ทั้งยังมองสรรพชีวิตด้วยความไม่ใส่ใจ
"เปราะบางเหลือทน เมื่อเทียบกับวังสวรรค์ในยุคไท่ชูแล้ว ห่างชั้นกันไกลนัก"
พลังแห่งความพินาศรอบกายเขากระเพื่อมไหวเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้โถงตำหนักหนึ่งล้านแห่งที่อยู่ขอบวังสวรรค์แตกสลายไปโดยไร้สุ้มเสียง ราวกับเถ้าถ่านที่ถูกลมพัดหายไป