เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 942 น้ำหนึ่งใจเดียวกัน
-----------------------------------------
มหาสงครามอันนองเลือดดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง การร่วงหล่นของสรรพชีวิตไม่อาจทำให้มันยุติลงได้
แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งอย่างพระศากยมุนี ปฐมบรรพชนแห่งพุทธวิถีไท่ชู การร่วงหล่นของท่านก็ไม่อาจสร้างระลอกคลื่นใดในสายธารกาลเวลาได้
จำนวนของราชาเทพแต่กำเนิดกลับทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ พวกมันหลั่งไหลออกมาจากดินแดนบรรพชนอย่างไม่ขาดสาย เข้ากดดันและขัดขวางการเปลี่ยนแปลงและวิวัฒนาการของสรรพชีวิต
พวกมันไม่คิดจะเปิดโอกาสให้ปฐมบรรพชนหมื่นเผ่าได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตสร้างโลก และไม่คิดจะเปิดช่องว่างให้สรรพชีวิตได้หยุดพักหายใจแม้แต่น้อย
มารเทพแต่กำเนิดรับรู้ถึงตัวตนของกู้มิ่ง ในเมื่อไม่อาจทำลายล้างสรรพชีวิตได้ในคราวเดียว พวกมันจึงเลือกใช้วิธีเฉือนเนื้อทีละน้อยเพื่อบั่นทอนให้สรรพชีวิตค่อยๆ ร่วงโรยไป
ในยามนี้ กระบี่ในมือจักรพรรดิกระบี่หักสะบั้นไปแล้วเจ็ดเล่ม เล่มที่แปดเต็มไปด้วยรอยร้าว กลิ่นอายของเขาหดหู่ แววตาเลื่อนลอย
ฉลองพระองค์มหาจักรพรรดิของชางขาดวิ่นจนไม่อาจจำสีเดิมได้ แขนซ้ายห้อยตกลงข้างกายอย่างไร้เรี่ยวแรง ทุกย่างก้าวที่รุกคืบล้วนเป็นการเผาผลาญต้นกำเนิดแห่งชีวิต
เกล็ดน้ำแข็งที่เคยรายล้อมรอบกายจักรพรรดิเยือกแข็งเหลือเพียงชั้นบางๆ ราวกับกระจกเก่าที่เริ่มม้วนตัวที่ขอบ ร่างทั้งร่างดูไม่ต่างจากตุ๊กตากระเบื้องที่ใกล้จะแตกสลาย