เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 943 การลาจากมักเกิดขึ้นกะทันหันเสมอ
-----------------------------------------
เสียงประสานกลายเป็นเกลียวคลื่นทุ้มต่ำก้องกังวานอยู่ภายในท้องพระโรงจักรพรรดิ
ในยามนี้ กู้มิ่งสัมผัสได้ถึงความจริงใจของหมื่นเผ่า
บางทีพวกเขาอาจมีใจเห็นแก่ตัว มีความทะเยอทะยาน แต่เมื่อถึงคราวที่สรรพชีวิตต้องเผชิญความเป็นความตาย ทุกคนต่างยินดีสละชีพอย่างองอาจเพื่อคนรุ่นหลังโดยไม่นึกเสียใจ
กู้มิ่งพยักหน้าเล็กน้อย เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนแล้วโค้งคำนับหนึ่งครั้ง
ในชั่วพริบตานั้น ทุกคนต่างตื่นตระหนกและรีบคำนับตอบ
“ข้าจะปักหลักอยู่ที่เมืองต้าหวงเป็นเวลาหมื่นปี ให้แต่ละเผ่ากลับสู่ปฐมภพโบราณ ทิ้งเมล็ดพันธุ์ แสงไฟ และมรดกเอาไว้ เมื่อครบหมื่นปีแล้ว จงกลับมารวมเป็นหนึ่งเดียวกับข้า เพื่อร่วมรบกับพวกแต่กำเนิด”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง “ไปเถิด”
“น้อมรับบัญชา”