เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 941 มหาสศึกใกล้เข้ามา
-----------------------------------------
กาลเวลาล่วงเลยผ่านไปในชั่วพริบตาถึงหนึ่งแสนปี
ณ ขอบเขตของปฐมภพโบราณ ในดินแดนดาราอันรกร้างแห่งหนึ่ง
ท่ามกลางสุญตา มีซากดวงดาวที่แตกสลายลอยละล่องอยู่มากมาย
ซียืนอยู่บนอุกกาบาตที่พังทลายไปครึ่งหนึ่ง ชายเสื้อสะบัดไหวตามแรงลมดาราจนเกิดเสียงดังพึ่บพั่บ
เบื้องหน้าของเขา ยอดสัตว์ร้ายแห่งฟ้าบุพกาลตัวหนึ่งกำลังแผดเสียงคำรามกึกก้องจนแก้วหูแทบแตก
สัตว์ร้ายตัวนั้นใหญ่โตราวกับขุนเขา ทั่วร่างปกคลุมด้วยเกล็ดหนาสีดำสนิท แต่ละเกล็ดมีประกายแห่งฟ้าบุพกาลไหลเวียนอยู่อย่างละเอียดอ่อน
หัวของมันใหญ่โตไม่ต่างจากเมืองเคลื่อนที่ได้ ทุกครั้งที่มันหายใจ เศษซากดวงดาวโดยรอบจะสั่นสะเทือนเบาๆ
ร่างกายของมันถูกห้อมล้อมด้วยปราณฟ้าบุพกาลอันเข้มข้น กลิ่นอายเหล่านั้นราวกับมีชีวิตและกำลังกัดกินสุญตาโดยรอบอย่างช้าๆ