เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 919 ขอบเขตจักรพรรดิเซียน
-----------------------------------------
เขาเงียบไปนาน ราวกับกำลังใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายเรียบเรียงความคิดที่หมักหมมจนจับฝุ่นมาเนิ่นนาน
จากนั้นเขาเงยหน้าขึ้น สายตาจับจ้องไปยังกู้มิ่งอย่างหนักแน่นและสงบนิ่ง
"ผู้อาวุโส ช่วยเล่าเรื่องโลกภายนอกให้ข้าฟังทีเถิด ข้าอยากฟังเรื่องราวของโลกใบนั้น"
กู้มิ่งนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากอย่างช้าๆ
เขาเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับปฐมภพโบราณ ทั้งเรื่องของเผ่าพันธุ์มนุษย์ หมื่นเผ่า และเผ่าพันธุ์ลิขิตสวรรค์ให้ฟัง
ซูหมิงรับฟังพลางแย้มยิ้มบางเบา ราวกับกำลังวาดภาพดินแดนที่ตนไม่มีวันได้ไปเยือน ทว่ายังคงพยายามมองให้เห็นใบไม้ทุกใบที่ผลิบานบนกิ่งก้านนั้น
ผ่านไปเนิ่นนาน ซูหมิงแบมือออก ในฝ่ามือปรากฏแสงสว่างริบหรี่รวมตัวกันอยู่
แสงนั้นดูคล้ายเปลวเทียนที่กำลังจะมอดดับ ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยน้ำหนักสุดท้ายของดวงดาวทั้งดวง