กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 723 อนาคต เจ้าจะครองใต้หล้า ไร้พ่ายทั่วสวรรค์
-----------------------------------------
เขาละสายตากลับมามองไปยังหยวนกัง
มองไปยังสหายในวัยเยาว์ผู้นี้
จำได้ว่าเมื่อครั้งยังเด็ก หยวนกังเคยปีนต้นไม้ล้วงรังนก ลงแม่น้ำจับปลาจับกุ้ง และนั่งฟังคนเฒ่าคนแก่เล่านิทานที่ท้ายหมู่บ้านด้วยกัน
หยวนกังในยามนั้น แววตายังคงเปี่ยมด้วยประกายแห่งความสดใส
ทว่าในยามนี้ ประกายเหล่านั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นความโลภและความเหี้ยมเกรียม
"หยวนกัง" จวินเนี่ยนเซิงเอ่ยขึ้น เสียงแหบพร่าทว่ากลับราบเรียบอย่างประหลาด
"ข้าไม่มีวาสนาเช่นนั้นจริงๆ หากเจ้าไม่เชื่อ ก็จงสืบค้นดวงจิตข้าเสียเถิด"
แววตาหยวนกังฉายความประหลาดใจวูบหนึ่ง