กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 724 กายาเจ้าสวรรค์เทียนชาง
-----------------------------------------
จวินเนี่ยนเซิงนิ่งเงียบพลางมองไปยังกู้มิ่ง ในแววตานั้นมีความซาบซึ้ง ความเชื่อมั่น และความโล่งใจดั่งผู้ที่เสาะแสวงหามาเนิ่นนานจนพบหนทางท่ามกลางม่านหมอก
จากนั้นเขาก็ยิ้มออกมา
รอยยิ้มนั้นเหมือนกับเด็กหนุ่มผู้มุ่งมั่นเมื่อยี่สิบห้าปีก่อนราวกับแกะ
"ท่านอาจารย์"
สุ้มเสียงกังวานใสสะท้อนก้องไปทั่วผืนฟ้าดิน
"ในเมื่อเป็นเช่นนี้..."
"ศิษย์จะไม่สังหารพวกเขา"
เขามองไปยังหยวนกังและเหล่ามดปลวกที่คุกเข่าตัวสั่นงันงก สายตาเรียบเฉยดุจน้ำในบ่อน้ำโบราณ