กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 609 กฎมีอยู่เพียงในการสังหาร
-----------------------------------------
ตู๋กูโส่วเยว่ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม
เขาก้มมองใบหน้าอันสงบยามสิ้นลมของลู่เหริน ก่อนจะเงยหน้ามองห้วงดาราภายนอกตำหนักที่กำลังเดือดพล่านและอัปลักษณ์
จิตจักรพรรดิของเขาแผ่คลุมไปทั่วตำหนักจักรพรรดิงูน้ำแข็งและทั่วสวรรค์หมื่นโลก เขาได้ยินเสียงโห่ร้องยินดีจากทั่วทุกหนแห่ง และได้ยินเสียงแห่งความตายและการสังหารดังก้องไปทั่วทุกยุคสมัย
"บางที... พวกเราอาจคิดผิดมาโดยตลอด การสร้างยุคสมัยแห่งความเท่าเทียมที่รุ่งเรืองแล้วอย่างไร? หากไม่อาจต้านทานความอัปลักษณ์และความโสมม สิ่งเหล่านี้ย่อมไม่อาจกวาดล้างหรือสังหารให้หมดสิ้นไปได้"
"ความยุติธรรม ความเที่ยงธรรม และสัจธรรม บางทีอาจดำรงอยู่ได้เพียงภายใต้การสังหารและท่ามกลางความหวาดกลัวเท่านั้น"