615 - บทที่ 610 พายุโหมกระหน่ำใกล้มาเยือน

บทที่ 610 พายุโหมกระหน่ำใกล้มาเยือน

-----------------------------------------

มองดูการเสนอชื่อด้วยน้ำลายกระเด็น มองดูอัจฉริยะฟ้าประทานรุ่นเยาว์ที่จงใจแสดงความคมกล้า มองดูเหล่าผู้นำพรรคที่กล่าววาจาด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวถึงความสำคัญของมรดกที่ตำหนักจักรพรรดิจะขาดไปแม้เพียงวันเดียวไม่ได้

จากนั้น ตู๋กูโส่วเยว่ก็ค่อยๆ ยกมือซ้ายขึ้น

สรรพเสียงพลันเงียบกริบ แสงวิญญาณทั้งมวลหยุดนิ่งในทันที

ทุกคนยังคงอยู่ในท่าทางเมื่อครู่ ราวกับแมลงในอำพัน แม้แต่ลูกตายังไม่อาจขยับเขยื้อน

มีเพียงความคิดที่ยังคงแล่นอยู่ พวกเขาตื่นตระหนกและไม่เข้าใจ ไม่ทราบถึงเจตนาของจักรพรรดิหมิง

"กล่าวจบแล้วหรือ?"

ตู๋กูโส่วเยว่เอ่ยขึ้นเบาๆ น้ำเสียงราบเรียบจนไม่อาจสัมผัสได้ถึงความโศกเศร้าหรือยินดี ไม่มีผู้ใดตอบ ไม่มีผู้ใดกล้าตอบ