613 - บทที่ 608 องค์ชายจักรพรรดิร่วงหล่น ปวงสวรรค์ร่วมยินดี

บทที่ 608 องค์ชายจักรพรรดิร่วงหล่น ปวงสวรรค์ร่วมยินดี

-----------------------------------------

ทั่วสวรรค์หมื่นโลก

ผมสีขาวโพลนของลู่เหรินค่อยๆ กลายเป็นหัวข้อที่เหล่าผู้มีอำนาจทั่วสวรรค์หมื่นโลกหยิบยกมาเยาะเย้ยลับหลัง

"บุตรจักรพรรดิผู้ทะเยอทะยานสูงส่งแต่อับโชคไร้ซึ่งวาสนาผู้นั้น"

นโยบายการปกครองด้วยความเมตตาของเขา ถูกคำบอกเล่าที่บิดเบือนไปในเงามืดเปลี่ยนให้กลายเป็นความใจอ่อนอย่างไร้เหตุผลและทำลายระเบียบแบบแผน

ทุกครั้งที่เขาให้อภัย ความแค้นเคืองที่ซ่อนเร้นอยู่ก็ยิ่งขยายตัวขึ้นอีกส่วน

ทุกครั้งที่เขาลงโทษ ขุมอำนาจที่ถูกยุยงก็จะมีหลักฐานความโหดร้ายของตำหนักจักรพรรดิงูน้ำแข็งเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งข้อ

ทว่าเขายังคงตรวจแผ่นหยกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันจนกระทั่งทางช้างเผือกเลือนราง และยังคงพยายามจัดสรรทรัพยากรให้เอนเอียงไปทางผู้ที่อ่อนแอกว่าอย่างสุดกำลังในทุกครั้ง

กึ่งจักรพรรดิเฮยเยียนอ้าปากจะพูดแต่ก็กลืนคำลงไปครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายทำได้เพียงยืนเคียงข้างเขาอย่างเงียบเชียบ ราวกับเงาสีดำที่ร่วงโรยไปตามกาลเวลา