เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 564 ฟื้นคืนสู่ขีดสุด
-----------------------------------------
เมื่อกระบี่จักรพรรดิอยู่ในมือ กู้เสวียนปิงก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน อำนาจจักรพรรดิอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกจากร่าง กระจายไปทั่วปวงสวรรค์
เส้นผมยาวสยายปลิวไสว ฉลองพระองค์มหาจักรพรรดิสะบัดพริ้วตามแรงลม การศึกครั้งสุดท้ายของกู้เสวียนปิงได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
"ผู้คนในโลกหล้าต่างคิดว่าเปิ่นตี้ร่วงโรยจนไม่อาจถือกระบี่จักรพรรดิได้อีก... หึ น่าขันนัก ในเมื่อความวุ่นวายนี้เกิดขึ้นเพราะเปิ่นตี้ ก็ให้มันจบลงด้วยมือของเปิ่นตี้เถิด"
"ไม่ว่าจะเป็นสรรพชีวิตนับล้าน หรือกรรมเวรที่ผูกพัน เปิ่นตี้มีสิ่งใดต้องเกรงกลัว ต่อให้ต้องร่วงหล่นจากสังสารวัฏ หรือต้องดับสูญไปทั้งกายและวิญญาณ เปิ่นตี้... ชาตินี้ก็ไร้ซึ่งความเสียใจ"
...
นอกตำหนักจักรพรรดิงูน้ำแข็ง ท้องนภาหลั่งเลือด