569 - บทที่ 565 สนธยาโลหิต หมื่นวิญญาณฝังร่วม

บทที่ 565 สนธยาโลหิต หมื่นวิญญาณฝังร่วม

-----------------------------------------

เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกเข้าแทนที่เสียงคำรามแห่งการทำศึก

ทว่าทุกอย่างก็สายเกินไปเสียแล้ว

กระบี่จักรพรรดิเก้าใบตวัดผ่านไปคราใด ดวงดาวทั่วทั้งผืนฟ้าก็ดับสูญลงอย่างสิ้นเชิง

เรือรบแตกกระจายกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งดุจดอกไม้ไฟที่ไร้สุ้มเสียง ผู้บำเพ็ญถูกฟาดฟันจนร่างกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งก่อนจะแตกละเอียดราวกับต้นข้าวที่ถูกเกี่ยว ค่ายกลป้องกันอันเก่าแก่ถูกฉีกกระชากจนขาดวิ่นราวกับกระดาษ

โลหิตยังไม่ทันได้พุ่งทะลักก็ถูกไอเย็นจัดแช่แข็งจนกลายเป็นผลึกน้ำแข็งสีชาด ก่อนที่ร่างของเจ้าของโลหิตจะแตกสลายกลายเป็นผุยผงไปพร้อมกัน

การสังหารที่แท้จริง... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

เสียงโหยหวนอันน่าเวทนาดังก้องไปทั่วสุญตา ความหวาดกลัวและความสิ้นหวังแผ่ซ่านไปทั่วราวกับสายลม

นี่ไม่ใช่สงคราม แต่เป็นการกวาดล้างฝ่ายเดียวที่มหาจักรพรรดิผู้ล่วงเข้าสู่วัยชราเป็นผู้เปิดฉากขึ้น เพื่อจัดการกับเหล่าผู้ทรยศและผู้ที่โง่เขลา