536 - บทที่ 532 มหาจักรพรรดิปะทะเซียนแท้

บทที่ 532 มหาจักรพรรดิปะทะเซียนแท้

-----------------------------------------

ท้ายที่สุด กู้เสวียนปิงก็ถูกกู้มิ่งรำคาญใจจนต้องไล่ให้ไปจากที่นี่

เดิมทีกู้เสวียนปิงไม่ยินยอมจากไป แต่เพราะกู้มิ่งรับปากว่าคราวหน้าจะเปิดโอกาสให้เขาได้ลองประมือกับพลังอำนาจที่แท้จริงของเซียนแท้ดูสักครั้ง เขาจึงยอมตกลงจากไปโดยดี

...

กาลเวลาล่วงเลยไปนับพันปี วันหนึ่งกู้มิ่งรู้สึกถึงบางสิ่งจึงตื่นขึ้นจากการหลับใหล สายตาเรียบเฉยทอดมองไปยังประตูเซียนที่กฎเกณฑ์แห่งมรรคเซียนกำลังพวยพุ่งออกมา

“มาแล้วหรือ? เซียนในครานี้ดูท่าจะแข็งแกร่งกว่าหนก่อนอยู่มากโข”

กู้มิ่งพึมพำกับตัวเองเบาๆ เดิมทีตั้งใจจะจัดการเซียนผู้นี้ด้วยตนเอง แต่พอคิดอีกทีกลับเกิดใจอ่อนขึ้นมา

“เฮ้อ ช่างเถิด หากไม่เปิดโอกาสให้เจ้าเด็กนั่นได้ประลองกับเซียนบ้าง ก็คงเอาแต่พร่ำบ่นจนข้าหูชาไม่หยุดหย่อน”