กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 531 ยังไม่ได้คิดชื่อว่าจะเอาชื่ออะไรดี ช่วงรอยต่อระหว่างบท
-----------------------------------------
“โลงน้อยเอ๋ย ร้องเพลงให้ข้าฟังหน่อยสิ กล่อมข้าให้หลับใหลที”
โลงหมื่นวิญญาณ: ...
จากนั้น เสียงสตรีผู้สูงศักดิ์เย็นชาก็แปรเปลี่ยนเป็นท่วงทำนองเพลงอันไพเราะ กู้มิ่งคล้อยตามไปกับเสียงเพลงอันอ่อนหวาน จิตสำนึกดำดิ่งสู่สภาวะฟ้าบุพกาล เพื่อหยั่งรู้ความลับในโลงหมื่นวิญญาณต่อไป ท่องไปในระดับมหามรรค ช่างเป็นความรู้สึกที่วิเศษเกินบรรยาย
...
กาลเวลาล่วงเลยผ่านไปนับพันปี จนกระทั่งวันหนึ่ง
ทั่วสวรรค์หมื่นโลกและห้วงดาราอันไร้ขอบเขต ดูประหนึ่งภาพวาดลึกซึ้งที่คงอยู่เป็นครึ่งก้าวนิรันดร์ไม่แปรเปลี่ยน
ดวงดาวโคจร โลกเกิดดับ ล้วนมีกำหนดไว้แต่บรรพกาล